[ MARGINAAL weblog IN DE MARGE ]

Als ik zou zijn afgegaan op m’n eerste kijkindrukken, zou ik hebben gezegd dat ruim de helft van de publieke zendtijd in Nederland is gevuld met sport en godsdienst, en dat 30 procent opgaat aan een type amusementsprogramma waarbij honderden, misschien wel duizenden geestdriftige mensen in grote, veilinghalachtige ruimtes meeklappen en meezingen met artiesten als Frans Bauer, Gordon en Gerard Joling. M’n eerste indrukken zouden tot een snelle conclusie hebben geleid. Sport en politiek hebben zoals bekend niets met elkaar te maken, voetballen kan nooit links zijn, hockey neigde zelfs naar rechts. Religie bevindt zich, alle illusies over christen-sociale politiek ten spijt, aan de rechterkant van het spectrum. En het soort amusement dat ik zojuist beschreef kun je volgens mij godsonmogelijk links noemen, of ik moet nooit goed hebben begrepen wat de oude socialisten bedoelden als ze zeiden dat ze het volk zouden verheffen. Zo kwam ik tot m’n eerste, misschien voorbarige optelsom: het aanbod is van dien aard dat je links bij de publieke omroep met een lantarentje moet zoeken. [...] De publieke omroep in Nederland is hartstikke rechts. [bron]

Kan iemand Jan Blokker uitleggen dat de Publieke Omroep links is omdat nou net die paar politieke interview en opinieprogramma’s zoals Nova, Buitenhof, Tegenlicht, Zembla en niet te vergeten ook het nieuwsprogramma Het Journaal allemaal een duidelijke afwijking naar Links hebben? Jan Blokker bevestigd in zijn column het stereotype van de oudlinkse dino’s: zure betweterige realiteitsontkenners die neerkijken op dat domme volk dat zij ooit wilden verheffen maar dat zich, ondankbaar als ze zijn, tegen hen keerde en hen begon tegen te spreken.