Het tragikomische theater aan de Rhône

Sinds 1999 heeft de OIC – met steun van Rusland, China, Cuba en de zogeheten niet-gebonden landen – de strijd tegen de godslastering hoog op de VN-mensenrechtenagenda gezet. De OIC heeft resoluties ingediend die zowel islamofobie afkeuren als oproepen tot inperking van de vrije meningsuiting, onder het mom van respect voor religieuze overtuigingen. Tijdens de achtste zitting van de Mensenrechtenraad in maart 2008 ging de club nog verder door ook de vrije meningsuiting in de raad zélf te beknotten. Het mandaat van de Speciale Rapporteur voor Vrije Meningsuiting werd zo aangepast dat het nu ook omvat: de wereld controleren op ’misbruik’ en op uitingen die godsdiensten beledigen – dit in verband met het uitkomen van Geert Wilders’ film ’Fitna’. Vervolgens publiceerde een regionale vergadering in het Nigeriaanse Abuja eind augustus een verklaring die staten oproept „zich te onthouden van halsstarrig vasthouden aan vrije meningsuiting [*] met absolute minachting voor religieuze gevoelens.” Dit alles ter voorbereiding van de VN-conferentie tegen racisme die in april 2009 in Genève gehouden zal worden, en die een vervolg is op de antiracismeconferentie in Durban in september 2001. Godslastering is teruggekeerd op het politieke wereldtoneel.

Al deze gebeurtenissen zijn onderdeel van een grotere beweging die eropuit is om een systeem van geïslamiseerde mensenrechten af te dwingen. In 1990 namen de OIC-lidstaten hun eigen mensenrechtenverklaring aan, de zogeheten ’Caïro Verklaring van de Mensenrechten in de Islam’. Hoewel het document enkele zinsneden overneemt van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, is het nieuwe ervan dat het deze rechten ondergeschikt maakt aan het islamitisch recht. De Verklaring van Cairo stelt: „Op alle in deze verklaring vastgelegde rechten en vrijheden is de islamitische sharia van toepassing” en „De islamitische sharia is de enige referentiebron voor de uitleg van of toelichting op ieder artikel in deze Verklaring”.

[bron]

Aanschouw de opkomst van Het NIeuwe Fascisme. Het gebeurt nu, hier, tijdens uw en mijn leven. En het  Vrije deel van de Wereld staat erbij en kijkt ernaar.