Fatima Elatik: “ritueel slachten afweging van dierenleed en mensenleed”

8 thoughts on “Fatima Elatik: “ritueel slachten afweging van dierenleed en mensenleed”

  1. Wat zou Fatima er van zeggen als we dieren voortaan de vrijheid zouden geven om hun geloof te beleven zoals zij dat zelf willen, en dan de rituele slachters ritueel slachten? Dat lijkt me toch een faire deal!

  2. Een strot NIET onder het uitslaken van ‘voor allah, de grootste’ mogen doorsnijden is natuurlijk even erg als het doorsnijden voor het dier is. Islamitisch gevoel voor pijn en onrecht zullen we maar zeggen.

  3. Jullie hebben makkelijk praten, maar als een islamiet geen dierenkelen mag afsnijden komt hij na zijn dood wel in de verkeerde afdeling. Bij ons dus?

  4. Op voorhand: ik ben niet voor of tegen het onverdoofd slachten door middel van het doorklieven van beide halsslagaders van een dier. Ik weet het gewoon niet.

    Je kan volgens mij wel stellen dat slachten, hoe dan ook, niet leuk is voor het dier. Maar of je als dier nou zo blij wordt van het feit dat je hersens worden opgeblazen terwijl de bloedtoevoer naar die hersens nog volledig intact is en de overgebleven hersens dus nog verder functioneren. Ik waag het te betwijfelen.

    Is snijden met een vlijmscherp mes veel erger? Ga eens bij je zelf na. Je hebt je vast wel eens gesneden. Hoe lang duurde het voordat je de pijn voelde? Bij het doorsnijden van beide slagaders is de zuurstoftoevoer naar de hersens bijna onmiddellijk stop gezet. Het dier zakt daarbij snel in een coma (slaapt in). Net zomin als we niet kunnen nagaan of er leven is na de dood kunnen we niet nagaan of dit wel een marteling is voor een dier en een pin door de hersens niet.

    Ik heb wel twee verhalen die deze vermeende marteling op zijn minst twijfelachtig maken:

    – Toen ik op de lagere school zat, viel een vriendinnetje van mij door een glazen ruit. Hierbij sneed zij 1 slagader in de hals door en raakte bijna onmiddellijk in een coma. Door kordaat optreden van haar moeder werd zij ternauwernood gered. Wij vonden dit als kinderen natuurlijk machtig interessant. We vroegen haar toen zij, met een groot verband in haar nek, weer op school kwam het hemd van het lijf. Maar ze kon er weinig over vertellen. Ze had er geen trauma aan overgehouden en volgens eigen zeggen geen pijn gevoeld. Zij meende zich alleen te herinneren dat ze zacht wegzakte in de bewusteloosheid. Als ze al bang geweest was voor doodgaan, had ze dat vanaf toen niet meer.

    – Als veertienjarige jongen hielp ik in de zomervakantie op een Duitse boerderij waar mijn oma bij de vlucht voor de Russen uit Letland was opgevangen. Ze hadden daar van die afschuwelijke legbatterijen voor kippen. Iets waar we ons toen (1969) nog niet druk over maakte. Selma een oude kromgegroeide hulp die samen met haar even kromgegroeide man in een deel van de hoeve woonde slachtte daar de kippen voor het avondeten. Zij deed dat als volgt:
    . ze pakte de kip onder een arm
    . stelde de kip op haar gemak
    . sneed met een vlijmscherp aardappelmesje één maal links
    . en éénmaal rechts de halsslagader van het slachtoffer door
    . legde vervolgens de kip meteen terzijde om dood te laten bloeden
    . en pakte de volgende kip
    Geen gespartel, geen gekakel, geen kippen die in doodsnood al bloedend over het erf vlogen, wel af en toe als dank van de kip nog een laatste ei.

    Dit brengt mijzelf tot de volgende conclusies.
    1. snijden is misschien helemaal niet zo erg
    2. rust en respect voor het dier tijdens de slacht is veel belangrijker
    3. gun de religieuzen het voordeel van de twijfel. In plaats van hen in hun religieuze belevenis ernstig en onverdoofd te verwonden.

    We hebben weer op tv (woensdag 28 april) kunnen zien hoe dieren op volstrekt krankzinnige wijze, meer dood dan levend, van hot naar her worden versleept. (zie conclusie 2). Zolang wij een minister hebben die denkt dat de bio-industrie zijn eigen regels wel kan stellen, naleven en controleren; wat zullen we ons dan bovenmatig druk maken over de laatste minuut van een dier dat verder een miserabel leven heeft gehad.

    Als ik dat dier was, zou ik denken: “Maak me dood; maak me alsjeblieft dood; maakt niet uit hoe; Maar geef me voor eenmaal een aai over mijn kop”.

    Eric-Jan,
    Apeldoorn.

    Liefhebber van lamsvlees van de Turkse super; Bij geldgebrek toch naar de kilo-knaller; Wel vlees-minderaar; Niet kerkelijk.

  5. Eric-Jan, mee eens dat de bio-industrie een groter kwaad is. Hebben religieuzen daar ook voorschriften voor? Maakt het uit voor het leven van het dier of het halal/koosjer geslacht wordt? Zo nee, dan is het een andere discussie, wel een die misschien nog meer aandacht zou verdienen dan het slachten wat mij betreft. Maar onverdoofd slachten anno 2011 is mi not-done, en de vergelijking van Elatik is grotesk.

  6. Het respectvol met een slachtdier omgaan ligt besloten in de Joodse spijswetten en de Koran. Als zodanig zou ritueel slachten het eindpunt zijn van een veel diervriendelijker benadering. Helaas denk ik dat dit niet zo is. Slachters of ze nou gereformeerd, Joods of Moslim zijn, zijn meestal niet de meest fijnzinnige mensen. En het werk lijkt me nogal afstompend.

    Het productieproces voor het moment van de slacht vindt volgens mij buiten beeld van de Rabbijn of Imam plaats. Het is volgens mij wel zo dat om koosjer te zijn het slachtdier in perfecte staat moet zijn. Dit zou een goede behandeling van het dier moeten garanderen.

    Ik was verbaasd te lezen dat de achterhand van het rund een niet koosjer deel is. Dat belandt dus sowieso bij de ongelovige op het bord.

    Verder ben ik toch meer en meer van mening, dat de meeste mensen die tegen rituele slacht zijn nogal wat boter op hun hoofd hebben en krokodillentranen huilen. Ook twijfel ik aan de zuiverheid van hun motieven. Ik neig er dus toe om rituele slacht gewoon toe te laten. Een goede relatie met de andersdenkenden van deze aarde is me dat wel waard.

    Als we de rituele slacht willen afschaffen of “diervriendelijker” willen maken. moeten we eerst ons eigen dieronvriendelijke straatje schoonvegen. Daarna hebben we pas het recht te proberen de Joden en Moslims te overtuigen dat de tijd gekomen is om de rituele slacht in een ander daglicht te bekijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s