“Good answer”, he says

What would you do if you had to kill one man to save a hundred?” Long pause. “That’s an impossible question to answer,” I say.

“You’ve got two minutes to think about it before they all die,” he says.

I am near the end of a somewhat unconventional job interview. WikiLeaks is the organisation. My interviewer is Julian Assange. […]

After about 30 seconds of silence, I muster a response.”Well, if I could rationalise that the greater good would be achieved by saving more lives, then… I guess the man would have to go,” I say, lying; unconvincing to myself, but maybe less so to my audience.

How strange to utter the death sentence of an unknown innocent for the “greater good” of the many, to impress in a job interview. This reductionist, moral utilitarianism seems ethically unjustifiable, but what do I know? I wonder if I’m glimpsing the fringes of Assange’s philosophy and it’s unsettling. The idea is dangerous.

I look at him, perplexed. The claustrophobia of his house arrest and the siege mentality provoking this philosophy are reflected in his constant talk of being “at war” and echoed by the Stockholm Syndrome-lite relationship between him and his disciples. What risks are we to take for Assange’s goal of ultimate transparency?

“Good answer,” he says. [bron]

3 thoughts on ““Good answer”, he says

  1. Nu die ene man die zijn leven heeft gegeven voor die honderd anderen, zal mogelijk blij zijn dat een straatje naar hem genoemd zal worden?

  2. Het antwoord is niet goed! Op elke vraag kan een antwoord worden gegeven behalve op de vraag waar een contradictie in zit verstopt, er wordt gevraagd of het moreel te verantwoorden is om één man te vermoorden, om welke reden dan ook. Het feit dat er ergens anders iemand is die misschien wel 100 mensen zal kunnen vermoorden doet er niet veel toe. Het enige antwoord wat gegeven kan worden is dat men ongeacht de invloed van anderen zelf steeds een moreel verantwoorde beslissing zal moeten blijven nemen, die ene man die op het punt staat honderden te vermoorden is niet belangrijk. Feitelijk is hij gelijk aan de persoon die overweegt om één man te vermoorden! Het enige dat van belang is, dat is de eigen moraal. De man dient niet te worden vermoord, ook al gaat hij er binnenkort een hele 747 vol vermoorden, of een trein-wagon vol, of zesduizend treinen met elk duizend inzittenden.

    Het enige dat essentieel is, die ander heeft zijn eigen verantwoording, ik heb de mijne! En alles waar ik voor verantwoordelijk ben dat ben ikzelf!

  3. -“This reductionist, moral utilitarianism seems ethically unjustifiable, but what do I know?”-

    Unjustifiable? Lijkt me logischerwijs geen moeilijke keuze. Wel een moreel zware keuze als jij de beslissing over wie sterft moet nemen. BBC4 had in februari een interessant uurtje over dat ‘utilitarianism’, of utilisme in kort Nederlands.

    Naar mijn idee hebben we de morele logica, het nut en de zin van het utilisme uit het oog verloren. Wellicht door onze ‘zonden’ uit het verleden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s