‘Toen ging het mis’

Direct na verkiezingen van 2002 en de moord op Fortuyn nam de ‘elite’ de volksopstand nog enigszins serieus, Balkenende ging regeren met de LPF, stelde de Nationale Conventie van staatsraad Hoekstra in die de boel eens flink op de schop moest nemen, er kwam een Burgerforum dat naar het kiesstelsel keek, een voorstel voor het instellen van een referendum, en een initiatiefvoorstel (van Halsema) om constitutionele toetsing van wetten en regels mogelijk te maken. En, bovenal, een feitelijk referendum over de Europese Grondwet in 2005. Allemaal pogingen iets aan ‘de kloof’ te doen.

Toen ging het mis. De kiezers deden iets heel verstandigs, ze lazen de krant, kwamen er achter dat er al heel wat Nederlandse soevereiniteit verdampt was en dat met die Europese Grondwet de rest daarvan ook naar een obscuur lobby- en vergadercircuit in Brussel zou verhuizen. En ze stemden met formidabele cijfers het onding weg.

De elite besloot daarop dat het volk redeloos was, dat het bij voorbaat verspilde moeite was daar nog moeite aan te besteden en dat ze beter zelf het heft stevig in handen kon nemen. [bron]

One thought on “‘Toen ging het mis’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s