‘We kunnen prima zonder’

Kortom: de euro heeft niet voor welvaart gezorgd, en de EU heeft ons geen vrede gebracht. De angsten van schrijver Geert Mak zijn onrealistisch wanneer hij in zijn pas verschenen essay, De hond van Tisma, verwijst naar de Eerste Wereldoorlog en naar het bloedige uiteenvallen van Joegoslavië en schrijft: „Het gevaar is groot dat ons hetzelfde gebeurt.” Als hij ertoe oproept om de EU – die hij beschouwt als een „fantastisch experiment” –met „hand en tand te verdedigen” omdat anders „onze wereld (…) in stukken valt”, dan doet hij aan bangmakerij. Zonder Europese eenwording wacht ons geen gruwelijk noodlot. We kunnen prima zonder –misschien zelfs stukken beter. [bron]

Thierry Baudet

Baudet heeft volgens het CPB gelijk. En dat de landen van de EU al enkele decennia geen oorlog meer voeren komt eerder door de verheffing van de burger (beter opgeleid, beter geinformeerd, minder volgzaam) levend in een beter functionerende democratie en in slaap gesust onder de deken van een knusse verzorgingsstaat, dan door opheffing van de grenscontroles.

En voor de dwaallichten die roepen dat Noord Europa ten koste van Zuid Europa geld heeft verdiend aan de Euro:

Der immer wieder geäußerte Vorwurf, dass stärkere Länder auf Kosten der schwächeren gewonnen hätten, führe in die Irre: „Eine Währungsunion ist kein Nullsummenspiel, in der einer verlieren muss, damit der andere gewinnt.“ Schließlich stünden die Euro-Staaten wirtschaftlich gesehen nicht nur im Wettbewerb untereinander, sondern vor allem in Konkurrenz zum Rest der Welt. […] Die Einführung der Währung erhöhte den Druck auf die schwächeren Länder, wettbewerbsfähiger zu werden. Einige Staaten wie Deutschland passten sich an und reformierten ihre Sozialsysteme. Andere Länder – darunter Frankreich – verloren an Wettbewerbsfähigkeit. […] Ihr Kernproblem besteht darin, dass sich die Verhältnisse der einzelnen Volkswirtschaften in den vergangenen Jahren zu wenig angeglichen haben. Ausgerechnet in den Ländern, die nun in Schwierigkeiten sind, stiegen etwa die Lohnkosten lange Zeit überproportional, was der Wettbewerbsfähigkeit schadete. [bron]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s