Kroniek van een aangekondigde dood ?

„Mijn boek gaat over de politieke veranderingen die zich de afgelopen tien jaar in Nederland hebben voltrokken. De hoofdpersoon, de progressieve intellectueel van Surinaams-Hindoestaande afkomst Harry Badal, beschouwt de teloorgang van zijn idealen als een persoonlijk falen, zoals hij ook zijn alcoholisme, het mislukken van zijn huwelijk en carrière als een persoonlijk falen ziet. Daarom moet hij ten onder gaan. Dat geef ik in het eerste hoofdstuk al weg. Maar ik, Anil, bén er nog, mijn huwelijk heeft nooit op het spel gestaan, ik heb mijn alcoholconsumptie onder controle – dus die elementen in mijn roman zijn niet autobiografisch.”

Badal voelt de verkiezingsoverwinning van Wilders in 2010 als een persoonlijke nederlaag. Is dat wél een autobiografisch gegeven?
„Ja, ik reken het mezelf aan wat er met Nederland is gebeurd, in die zin is Badal een bekentenisroman. Net als hij ben ik teleurgesteld in mezelf dat ik de overwinning van de ‘white trash’ niet heb weten te voorkomen. […]

Uw roman doet denken aan ‘Het land van herkomst’ van E. du Perron uit 1935, waarin de hoofdpersoon, een uit de koloniën afkomstige immigrant, zich net zo hard opwindt over de laconieke houding ten opzichte van de NSB van Mussert, als Badal zich stoort aan de onverschilligheid tegenover de PVV van Wilders.
„Ik ben de associaties met Menno ter Braak en Eddy Du Perron, hun Comité van Waakzaamheid tegen het fascisme en hun dood op de dag dat Nederland capituleerde voor de nazi’s, niet uit de weg gegaan. [bron]

Uit: interview met Anil Ramdas over zijn bekentenis roman, waarin de hoofdpersoon Badal, gevormd naar Ramdas zelf, aan zijn hybris ten onder gaat.

Was zijn roman een kroniek van een aangekondigde dood? Is Ramdas zich uiteindelijk met Badal gaan identificeren? Of dacht Ramdas misschien met deze daad een soort Hollandse Lente te starten?

One thought on “Kroniek van een aangekondigde dood ?

  1. Als de dood van Anil Ramdas geen tragedie voor zijn familie zou zijn was dit stukje een dijenkletser van jewelste. Als het werkelijk zo is dat Anil Ramdas zich vergelijkt met Menno ter Braak en E. du Perron dan is er een steekje los aan Ramdas. Niet alleen op het gebied van zelfkennis, maar ook op het gebied van de betekenis voor de Nederlandse literatuur. Ramdas stelt zelfs bij De Slegte niets voor, de boeken van Ramdas kunnen niet gelezen worden voor de boekenlijst van de middelbare school omdat het te onbetekenend is.

    De grootste blunder die Ramdas heeft gemaakt is wel het feit dat Menno ter Braak heel duidelijk inzag dat het fascisme een grote bedreiging voor de mensheid. Helaas heeft de beste man destijds een andere vergissing gemaakt, namelijk geen durf meer hebben om door te gaan. De strijd aan gaan is voor de mensheid van levensbelang! Maar Ramdan heeft de vergissing begaan om niet het fascisme te willen bestrijden, maar hen die het fascisme aan de kaak stellen en niet accepteren.

    Als we nu in 2012 gaan bekijken waar alle problemen in de maatschappij vandaan komen en wat de oorzaken zijn dan moet het voor iedereen duidelijk zijn dat de islam de bron van ellende is. Doordat het een ziekmakende mentaliteit heeft schaadt de samenleving op tal van terreinen. De vrijheid van meningsuiting komt in het geding door de islam, want omdat het zogenaamd een geloof zou zijn mag men er niets over zeggen. Omdat de islam diefstal en verkrachting goedkeurt stijgt de criminaliteit overal waar de islam in opkomst is. Alleen domme mensen trappen er in. Doordat Ramdas partij heeft gekozen voor de nieuwe Nazi’s is hij net te vergelijken met Menno ter Braak, want die laatste wist wel waar het probleem lag. Ramdas heeft er voor gekozen om de vijanden van de menselijkheid te steunen.

    Wat ik mij nog wel afvraag is, zou Anil Ramdas werkelijk zo stom zijn dat hij echt gelooft dat het ook maar van enige invloed is dat hij zichzelf het leven heeft benomen? Zijn gehele literaire oeuvre stelt zo weinig voor dat hij hoe dan ook niet gemist zal worden. Of denkt hij soms dat over vijftig jaar er schoolmeisjes zullen zijn die al vingerend de herdrukken van zijn boeken zullen lezen en herlezen? Nee toch? De daad van Anil Ramdas was slechts kiezen voor de verkeerde kant en de importantie van het eigen werk verkeerd inschatten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s